HomeNieuwsJellie kan het navertellen maar gaat nooit meer op pad zonder helm

Jellie kan het navertellen maar gaat nooit meer op pad zonder helm

Nooit meer zonder fietshelm na ernstig ongeluk

Drie dagen coma, je eigen man niet meer herkennen en nog steeds geen idee hebben van wat er die dag precies gebeurd is. Jellie Gatowinas vertelt over haar ongeluk op 2 februari van dit jaar. En breekt direct een lans voor de fietshelm en spiegel. In gesprek met een dame die al 64 jaar fietst en tot voor die fatale dag nog nooit gevallen of aangereden is.

 

Kun je beknopt vertellen wat jouw ervaring is met fietsen zonder helm?

“Ik woonde vroeger op het platteland en fietste dagelijks 32 kilometer heen en terug naar school. Nog eens acht naar de training, zes naar het zwembad. Ik kan niet anders zeggen dan dat ik ontzettend veel fietste. Het verkeer was vroeger veel minder druk dan nu. Dus ik droeg nooit een helm. Nu weet ik wel beter. Ik kies heel bewust wegen met fietspaden en ik draag een helm. Ik ben blij dat ik mijn ongeluk na kan vertellen.”

 

Hoge snelheid van het viaduct

Op de onfortuinlijke dag begin februari fietste Jellie op haar elektrische fiets in De Schooten. Zonder helm. “Ik kan heel goed fietsen, maar je weet nooit wat een ander doet. Die dag was het fietspad opgebroken en ik moest andere weg kiezen. Ik stond bij het drukke kruispunt in De Schooten. Toen het stoplicht op groen sprong, begon ik te rijden. Op dat moment kwam er een jongen van 14 jaar met hoge snelheid van het viaduct af die me aanreed. Vanaf dat moment tot het moment dat ik weer thuis was, kan ik mij niets herinneren.”

 

Ik herkende zelfs mijn man niet meer

Er waren twee politieauto’s en twee ambulances nodig bij het ongeluk. Jellie Gatowinas hoorde later het verhaal. “De buurvrouw van mijn zoon heeft het gezien en die vertelde dat ik gelanceerd werd en op mijn hoofd terechtkwam. Er lang een grote plas bloed om me heen. Volgens de politie was ik bij. Ze vroegen me van alles maar ik gaf steeds de verkeerde antwoorden. Vroegen ze om mijn neus aan te wijzen, dan ging ik naar mijn oor. Ik weet er niets meer van. Ik had een behoorlijke scheur in mijn schedel die 14 dagen heeft gebloed. En ik heb drie dagen in coma gelegen. Er werd in het ziekenhuis met mij gepraat en ik heb met een fysiotherapeut gelopen, maar ook daar weet ik niks meer van. Toen ik thuis kwam herkende ik zelfs mijn man niet. Ik dacht dat hij mijn vader was, maar die leeft helemaal niet meer. Ik ben heel veel kwijt van die periode.”

 

Je kunt wel zeggen dat je een engeltje op je schouder hebt gehad

“Een? Wel meer engeltjes. De vrouw die het gezien heeft, dacht dat ik het niet zou redden. Gelukkig heb ik geen angst gekregen om weer op de fiets te stappen. Wat ik wel gedaan heb, is eerst gelijk een helm kopen. Ik ken ook een verhaal van een dame die door een fietsongeluk blijvend in een rolstoel zit omdat ze geen helm droeg. Een andere vrouw die wel een helm op had heeft botbreuken opgelopen, maar door de helm niets aan haar hoofd.”

 

Dus je raadt een fietshelm aan

“Zeker weten. En een spiegel ook trouwens. Die heb ik nu nog niet, maar daar wordt aan gewerkt. Beide zijn heel belangrijk. Naarmate je ouder wordt, kun je namelijk slechter over je schouder kijken.”

 

Team Sportservice geeft fietslessen, hoe sta jij daar tegenover?

“Voor mensen met een elektrische fiets is het zeker goed. Want veel mensen kunnen er niet mee overweg.”

 

Heb je nog tips voor de oudere fietsers?

“Zoek de fietspaden op. Je kunt Den Helder volgens mij helemaal rondrijden op fietspaden. Steek altijd je hand uit en als je vindt dat je niet meer veilig bent op de fiets, stop er dan mee.

 

Team Sportservice wil dat ouderen tot hun 100e veilig kunnen blijven fietsen. Daarom werkt ze met het landelijke project Doortrappen. In het kader daarvan is dit interview gehouden. Wil je meer weten over Doortrappen? Stuur dan een mail naar schagen@teamsportservice.nl en vermeld in de onderwerpregel Doortrappen.